احمد حنبل با سند متّصل خود از شدّاد بن عبد اللّه روايت مىكند كه او مىگويد : سمعت واثلة بن الاسقع و قد جيء برأس الحسين بن علىّ عليهما السّلام ، قال : فلقيه رجل من اهل الشّام فاظهر سرورا فغضب واثلة و قال : و اللّه لا ازال احبّ عليّا و حسنا و حسينا ابدا بعد اذ سمعت رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم فى منزل امّ سلمة يقول فيهم ما قال . قال واثلة : رأيتنى ذات يوم و قد جئت رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم و هو فى منزل امّ سلمة قد جاء الحسن فأجلسه على فخذه اليمنى و قبّله ، و جاء الحسين فاجلسه على فخذه اليسرى و قبّله ، ثمّ جاءت فاطمة فاجلسها بين يديه ثمّ دعا بعلىّ فجاء ثمّ اردف عليهم كساء خيبريّا كأنّى انظر اليه ، ثمّ قال : « إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » ، قلت لواثلة : ما الرّجس ؟ فقال : الشّكّ فى اللّه عزّ و جلّ « 1 » . قال أبو أحمد العسكرىّ : يقال : انّ الاوزاعىّ لم يروفى الفضائل حديثا غير هذا ، و اللّه اعلم « 2 » . شدّاد بن عبد اللّه گويد : « در وقتى كه سر حضرت امام حسين عليه السّلام را آوردند ، مردى از اهل شام واثلة بن اسقع را ملاقات كرد و از شهادت حضرت اظهار سرور كرد ، واثله به غضب درآمد و گفت : سوگند به خدا از زمانى كه شنيدم رسول خدا در منزل امّ سلمه دربارهء آل عبا چه گفت ، پيوسته محبّت على و حسن و حسين در دل من است . آنگاه واثلة تمام خصوصيّات آن مجلس اصحاب كساء را بيان مىكند و مىگويد : مثل اينكه آن منظره هم الآن در مقابل نظر من است ، و براى عبد اللّه بن شدّاد آيه تطهير را از زبان رسول خدا در شأن پنج تن مىخواند . عبد اللّه مىگويد : به واثله گفتم : مراد از رجس چيست ؟ گفت : شكّ در خداوند عزّ و جلّ » . ابو احمد عسكرى مىگويد : دربارهء اوزاعى گفته شده است كه در فضائل غير از اين حديث چيز ديگرى نقل نكرده است ، و خدا داناتر است . انّ النّبىّ محمّدا و وصيّه * و ابنيه و ابنته البتول الطّاهرة

--> ( 1 ) « غاية المرام » ص 287 حديث ششم ، « شواهد التنزيل » ج 2 ص 43 و ص 44 . ( 2 ) « اسد الغابة » ج 2 ص 20 .